به گزارش دکل پرس، گازهای همراه نفت که در جریان تولید نفت خام از مخازن استخراج می‌شوند، از منابع بالقوه تأمین خوراک صنایع انرژی و پتروشیمی به شمار می‌روند. با این حال، نبود زیرساخت کافی برای جمع‌آوری، انتقال و فرآورش این گازها می‌تواند به سوزاندن آن‌ها در مشعل‌ها منجر شود؛ فرایندی که علاوه بر اتلاف یک منبع ارزشمند، پیامدهای زیست‌محیطی نیز به همراه دارد.
از همین رو، توسعه شبکه‌های جمع‌آوری گازهای مشعل تنها یک اقدام برای کاهش آلایندگی نیست، بلکه می‌تواند بخشی از زنجیره تأمین خوراک صنایع پتروشیمی را تقویت کند و امکان استفاده اقتصادی از منابعی را فراهم آورد که در غیر این صورت از دسترس خارج می‌شوند.

خط انتقال گاز دانان؛ حلقه‌ای در زنجیره جمع‌آوری

در یکی از طرح‌های مرتبط با این حوزه، احداث خط لوله‌ای به طول ۴۸ کیلومتر و قطر ۱۲ اینچ برای انتقال گازهای همراه میدان دانان به ایستگاه تقویت فشار دهلران پیش‌بینی شده است. ظرفیت انتقال اعلام‌شده برای این خط، روزانه ۱۵ میلیون فوت مکعب گاز است و اجرای آن با تکمیل زنجیره تأمین گاز مورد نیاز کارخانه گاز و گاز مایع ۳۱۰۰ ارتباط دارد.
اهمیت چنین طرح‌هایی در آن است که جمع‌آوری گاز به‌تنهایی برای بهره‌برداری اقتصادی کافی نیست. گاز تولیدشده باید از طریق خطوط انتقال به تأسیسات فرآورشی برسد تا امکان جداسازی ترکیبات و آماده‌سازی محصولات قابل استفاده در بخش‌های مختلف صنعت فراهم شود.
بنابراین، پیشرفت پروژه‌های انتقال و فرآورش باید در کنار ظرفیت عملیاتی تأسیسات و امکان جذب محصولات نهایی در بازار بررسی شود. تا پیش از تکمیل این حلقه‌ها، ظرفیت اسمی یک خط یا کارخانه لزوماً به معنای عرضه قطعی خوراک به صنایع پایین‌دستی نیست.

از کاهش سوزاندن گاز تا تقویت زنجیره ارزش   

استفاده از گازهای همراه نفت می‌تواند از چند مسیر برای صنعت ارزش اقتصادی ایجاد کند. نخست، بخشی از منابع انرژی که پیش‌تر سوزانده می‌شد، وارد چرخه بهره‌برداری می‌شود. دوم، فرآورش این گازها امکان بازیابی ترکیبات و تولید محصولات قابل استفاده در صنایع مختلف را فراهم می‌کند. سوم، تأمین پایدارتر مواد اولیه می‌تواند به افزایش قابلیت برنامه‌ریزی در واحدهای صنعتی وابسته به این منابع کمک کند.
با این حال، تبدیل ظرفیت بالقوه به ارزش اقتصادی به عواملی مانند زمان تکمیل پروژه‌ها، قابلیت اطمینان تجهیزات، هزینه جمع‌آوری و فرآورش، مشخصات کیفی گاز و وجود بازار مصرف وابسته است. در بخش پتروشیمی نیز نوع محصول قابل استحصال و سازگاری آن با نیاز واحدهای پایین‌دستی در تعیین ارزش نهایی اهمیت دارد.

زیرساخت؛ شرط بهره‌برداری اقتصادی از گازهای مشعل

توسعه پروژه‌های جمع‌آوری گازهای همراه نفت زمانی می‌تواند به افزایش واقعی خوراک صنایع منجر شود که خطوط انتقال، ایستگاه‌های تقویت فشار و تأسیسات فرآورش به‌صورت هماهنگ به بهره‌برداری برسند. ارزیابی عملکرد این طرح‌ها نیز باید بر پایه میزان واقعی گاز جمع‌آوری‌شده، حجم گاز سوزانده‌شده، محصولات بازیابی‌شده و مقدار تحویل به مصرف‌کنندگان صنعتی انجام شود.